External affairs

Santa Catalina – Isla Coiba

{Ook tussen Panama stad en Santa Catalina beleefden we volop avonturen, wordt binnenkort vervolgd.}

Nogal onder de indruk van de walvissen die we vanuit Playa Venao en Las Lagas uit de Pacific zagen oprijzen en die torenhoge stoomwolken boven het water uitspoten, besloten we ons reisplan aan te passen en alsnog Santa Catalina, een klein stadje aan het strand van de Pacifische kust, aan te doen alvorens terug te keren naar Panama stad.

Santa Catalina is een ‘end-of-the-road-village’. De hoofdweg van dit kleine dorpje en tevens enige toegangsweg vanaf de Panamericana (78 kilometer lang en vol bochten en duizenden fikse gaten) splitst zich middenin het dorp en loopt in beide richtingen plotsklaps dood in de Pacific; wat een gekke gewaarwording. Zeker omdat onze accommodatie volgens onze routeplanner 75 meter verderop lag dan waar de weg ophield. Wat uiteindelijk betekende dat we met al onze zooi ¬†(lees 2 koffers en 4 rugzakken) op blote voeten door de Pacific (Silvijn tot aan zijn middel) waadden om onze bestemming te bereiken.

Rondom het surfparadijs Santa Catalina liggen een aantal strandjes in natuurlijke inhammen van de kust die voornamelijk uit hoge, weelderig begroeide, rotspartijen bestaat.¬†Deze inhammen waarin de golven contant zowel links en rechts draaien, blijken de beste surfspots van Midden-Amerika te zijn.¬†Vanuit Santa Catalina kun je vanaf deze strandjes tours boeken en per boot naar het ‘National Parque Coiba’, een groep van 38 eilanden, opgenomen op UNESCO’s Werelderfgoedlijst afreizen. Een fantastische duik- en snorkelplek ongeveer 40 kilometer voor de Panamese kust middenin de Golf van Chiriqu√≠.

Vroeg in de ochtend vertrokken we, uitgerust met snorkel-attributen en zwemvesten in een Рin mijn ogen veel te Рklein bootje  over de Рin mijn ogen veel te Рruige Grote Oceaan richting de eilandengroep. We kletterden letterlijk en figuurlijk over huizenhoge golven vol gas richting onze bestemming. Dit zijn de momenten dat ik diep van binnen niets liever wil dan linea recta naar huis (Wat doen we toch?! Zó onverantwoord, zeker met een kind van vier!).

Dit gevoel verdween accuut op het moment dat onze boot geruime tijd omringd werd door opspringende dolfijnen en we even later een groep van 7 (!) walvissen spotten die zich op enkele (tientallen) meters van ons bootje lieten zien. Wát een adembenemende ervaring, ik was om eerlijk te zijn, tot tranen toe geroerd. Mijn fototoestel zat jammergenoeg onderin mijn rugzak die ik angstvallig tussen mijn kuiten geklemd hield Рwant  minstens 10 centimeter water onderin de boot door hevige golfslag. Remon legde dit unieke schouwspel gelukkig wel vast met de actioncam.

We deden tijdens deze tour verschillende pracht van een eilanden aan. We snorkelden rondom ‘Granito de Oro’ waar we flink wat tropische vissen, zeeschildpadden, tonijn, pijlstaartroggen en als klap op de vuurpijl een stuk of wat serieuze haaien (!) onder ons door zagen zwemmen. ¬†Vanaf het zandstrand, vol kokospalmen, van Isla Rancheria hikten we op blote voeten dwars door de prachtige natuur van de jungle van de ene naar de andere kant van het eiland waar we weer werden opgepikt om naar het volgende eilandje te varen. Daar dronken en aten we uit verse zelfgeplukte kokosnoten, vergaapten we ons aan honderduizenden zeer bedrijvige heremietkreeftjes en allerlei soorten, maten en kleuren krabben en vonden we de mooiste schelpen. Als afsluiter snorkelden we, voordat we terugkeerden naar Santa Catalina, nog een keer in open zee.

Wat een fantastische afsluiter van onze Panama trip!

Panama – Panama City

Afgelopen winter al boekten we vier vliegtickets naar Panama. We wisten al langere tijd dat dit land onze volgende reisbestemming zou gaan worden. Als klein meisje vergaapte ik me in de ‘Atlas van de wereld’ aan de plaatjes van het Panamakanaal waar de meest grote boten ingenieus werden doorgesluisd van de Atlantische Oceaan naar de Pacific en vice versa. Remon heeft eenzelfde beeld op zijn netvlies staan.

Ook voelde ik de vrijheid om weer te kunnen gaan reizen, de afgelopen jaren waren we relatief dichtbij thuis gebleven en vaker kort op vakantie gegaan in verband met de zorg voor mijn ouders, mijn moeder. Eerder reisden we in de zomer door o.a. China, Vietnam, Thailand, Brazili√ę en Sri Lanka.

Panama is het meest zuidelijke land in Centraal-Amerika en vooral bekend om het Panama Kanaal. Het is een nog relatief onbekende reisbestemming; we ondervonden dat een Lonely Planet de enige beschikbare reisgids is.

Het tropische land heeft een vari√ęteit aan landschappen: afgelegen eilanden, ongerepte stranden grenzend aan de Grote Oceaan en de Pacific, dicht bebost tropisch regenwoud, bergen, vulkanen, koraalriffen en een kleurrijke metropool als hoofdstad.

Onze eerste stop is Panama stad. We kochten hier een kaart voor het openbaar vervoer Рmet behulp van de meest vriendelijke Panamezen Р en voor een paar dollarcent per dag crosten we in drie dagen tijd de hele stad, per bus en metro, door met een fijn hotel in hartje stad als uitvalsbasis.

We struinden door de meest kleurrijke straten van Casco Viejo waar ik maar geen genoeg kon krijgen van als die fleurig en kleurig gerestaureerde koloniale panden. De laatste jaren is deze flink vervallen wijk grondig opgeknapt. Hoe mooi! Dit stukje Panama stad staat wat mij betreft niet voor niets op de Werelderfgoedlijst.

We bezochten –¬†uitgebreid – het Panamakanaal bij de sluizen van Miraflores waar we de meest grote zeeschepen op enkele meters afstand de oude en de nieuwe docks zagen passeren. Door de aanleg van deze nieuwe sluizen kunnen sinds vorig jaar ook de allergrootste zeeschepen (vanaf 50.000 dollar per enkele reis) het Panamakanaal passeren. Oijoijoi, wat is dit alles flink wat indrukwekkender dan de plaatjes uit de atlas van welleer.

En op de laatste middag in de stad ontdekten we de city jungle in het Metropolitan National Park en zagen luiaards, schildpadden, enorme spinnen, vlinders, vogels en torren in alle kleuren van de regenboog en oneindig veel lizzards in alle soorten, tinten en maten.

Morgen reizen we verder naar een bestemming middenin de jungle rondom het Panamakanaal.

Vakantievoorbereidingschaos

Gister rondde ik, vooralsnog, het schooljaar 2016 – 2017 af. Morgen vertrekken we gevieren voor drie weken naar Panama met op de heenreis een overnachting in Madrid.

Het is dan ook een compleet gekkenhuis hier. De wasmachine draait overuren, in allerijl zijn de laatste noodzakelijke spullen aangeschaft (we moeten nog muggenmelk met Deet en regenponcho’s en een stekker die de hoofdtelefoon aansluit op de telefoon, slippers en een zwembroek voor Sem en een waterdicht hoesje voor (…)!). Apparaten worden gecheckt en opgeladen, boeken gedownload op de e-reader. We leggen op de valreep toch nog enkele accomodaties vast. Is er nog een kapper open op maandag? De planten krijgen nog water, de snijbloemen gaan in de groene container. Wat doe ik morgen aan? Is de was al droog? De prullenbakken moeten nog geleegd. “Hebben we echt alle vlieggegevens en reisdocumenten”? “Hoe komen we van de luchthaven naar ons hostel?” Tassen en koffers – wel of niet de spullen verdelen over de bagage? – raken langzaamaan vol met (vooral veel te veel) kleding, boeken, spelletjes en toilettassen. “Passen deze vakantiedoeboeken nog in jouw koffer?” ¬†Wel of niet de grote lens van mijn camera mee? Een extra spijkerbroek, een dik vest voor als we in de bergen zijn? Toch nog die laatste week op Bocal del Torro boeken of laten we het erop aankomen? Er komen lieve mensen langs om dag te zeggen – met tassen vol tijdschriften en lekkers -, wat moet er in de handbagage? De koelkast moet morgen nog leeg, wie vragen we dit jaar voor de post en de planten? Wat heeft Silvijn ondertussen in zijn koffer gepropt (Drie pandaberen, een vliegtuig van Lego en stoepkrijt)? “Waar is de oplader van de… (…).”

Op dit soort dagen denk ik altijd: wáár begínnen we toch aan? Help! Dit is de laatste keer, ik doe het nooit weer.

Ik hoop van harte Рach, ik weet zeker Р dat ik daar over twee dagen helemaal anders over denk.

When the cat’s away the mice will play

 

Alhoewel we nog twee dikke weken te gaan hebben, voelde het afgelopen weekend – ondanks de regen op zaterdag – al een beetje als zomervakantie. Remon spendeerde de afgelopen dagen met vrienden in Oostenrijk (iets met de grand prix) en ‘when the cat’s away, the mice will play’.¬† Volgens goed gebruik kiezen we in zo een weekend ieder ons lievelings.

Voor Sem was dat op vrijdagavond uitgebreid Sushi eten in zijn favoriete restaurant, Silvijn wilde dolgraag een bus van Lego (en vier nachten op papa’s kant slapen in het grote bed), samen kozen we voor het zwembad op zondagochtend en ik ging diezelfde middag – het strand was weer-technisch gezien¬† jammer genoeg geen optie – voor een dikke bos puur plukgeluk uit de Dorpst√ļn.

Pink blossem

Drie weken per jaar staan de verschillende soorten sierkers (prunus) op ons plein, voor ieder huis staat er één, in bloei. Ik schreef daar vorig jaar al over.  Ieder jaar kijk ik weer uit naar de laatste week van april wanneer de eerste bomen lijzig en ingetogen lichtroze kleuren en ons plein voorzichtig naar lente begint te ruiken. Een paar dagen later staan de 15 lichtroze sierkersen volledig en uitbundig in bloei. In de dagen daarna volgen de wat meer donkerroze gekleurde prunus, wat betekent dat er minstens 20 sierkersen tegelijkertijd staan te schitteren. Oi, joi, joi wat een pracht!

Rondom Bevrijdingsdag beginnen de eerste bomen hun bloesem te verliezen terwijl de bloesem van de boom die voor ons huis staat juist dan pas openspringt. Naarmate ‘onze’ boom langer in bloei staat, transformeert de kleur van de bloesem van donker- naar zachtroze.

Ik kan er geen genoeg van krijgen, van het plaatje van de weelderig bloeiende prunus op ons plein. Mijn absolute lievelings is het beeld van deze roze bloesem afgezet tegen een strakblauwe hemel. Deze combinatie was dit seizoen schaars dus greep ik donderdag, tussen de bedrijven, door mijn kans en fotografeerde in rap tempo ‘onze’ boom tegen de fel turquoise lucht (minstens honderd keer – en dat doe ik al negen jaar lang).

Two thumbs up!

Op de eerste dag van april plukte ik de mooiste ranonkels, anemonen en tulpen uit de emmers van mijn bloemist, voelde ik de eerste serieuze stralen van het voorjaarszonnetje, rook de overheerlijke geur van de lente(bloesem) in de tuin en verbaasde me in positieve zin over de lange lichte avond.

Vanochtend bezochten we de (kom in de) kas van een gastvrije tulpenkweker op het Friese platteland en namen we een dikke arm vol lentebloeiers mee naar huis. Onderweg zagen we dat de natuur flink groener geworden is, de bermen vol staan met boterbloemen en de lammetjes vrolijk door de wei springen.

Vanmiddag fietste ik zonder jas en met de blote voeten in de trimpies naar de stad, lunchte met een vriendinnetje in het zonnetje op het terras en kocht mezelf een paar vrolijke items uit de voorjaarscollectie. Wat toch een heerlijkheid.

Twee duimen omhoog (met dank aan Silvijn voor deze fijne oneliner) voor het eerste weekend van april!

Farbe macht mich gl√ľklich

Afgelopen week lachte onze paarse Big Tulip mij vanuit onze brievenbus toe vanaf de cover van het Duitse interieurtijdschrift ‘Living & More’.¬† ‘Leuchtkraft – Wie Sie signalfarben bewusst einsetzen’, luidt de begeleidende tekst in vette capitals. Met kloppend hart bladerde ik met trillende handjes – oeh, spannend – naar de reportage. Volgens de – paarse titel in bold – van het artikel maakt kleur mij gelukkig. Hoewel ik mijzelf deze tekst niet gelijk hardop en in paarse schreeuwletters hoor uitspreken, komt ‘ie in de breedste zin van het woord best dicht in de buurt bij mijn werkelijkheid.

Het is en blijft vermakelijk en ook zeker wonderlijk om foto’s van je eigen huis, je gezin en zeker ook jezelf terug te zien in een woonmagazine. Zo pronkte ons huis in november 2016 in Vtwonen¬† en vorig jaar rond deze tijd verscheen er een door Camilla Isaksson in mei 2015 gefotografeerde reportage van ons huis in het Zweedse interieurmagazine ‘Hus & Hem’.

Deze foto’s van Camilla zijn – met de slijtplekken uit de vloer gePhotoshopt – ook gebruikt voor de reportage in Living & More, de door mij aangeleverde tekst is vrij vertaald vanuit het Engels naar het Zweeds en van daaruit nog vrijelijker naar het Duits. Door de redactie zijn een aantal fraaie waardeoordelen en amusante oneliners aan het artikel toegevoegd, hoe vermakelijk. En kijk eens hoe gl√ľcklich ik de bloemen in de vaas schik. ; -)

Vooral vermakelijk vind ik het om te zien hoe de inrichting en de indeling van ons huis zijn veranderd in de afgelopen twee jaar. Hierboven de verzameling van de originelen van de gepubliceerde foto’s. Zoek de verschillen!

Life is short and the world is wide

We reizen graag en zijn fervente vakantiegangers. Immers: ‘Life is short and the world is wide’ & ‘Travel is the only thing you buy that makes you richer’. Zo gaan, volgens deze wijze woorden, de grote mannen in de voorjaarsvakantie ski√ęn. Ik ben absol√ļ√ļt geen winter(sport)meisje, Silvijn – was – te klein om mee te gaan op wintersport. In de voorjaarsvakantie bewaakten we tot nu toe samen het fort (en oma Selly). Wij gingen in de mei- en/of de herfstvakantie samen op avontuur naar de zon, de zee en het strand (en vice versa).

Dit jaar besloot ik ook in de voorjaarsvakantie – waarom niet:¬† ‘The only trip you will regret is the one you did not make’ – samen met Silvijn het mooie weer en de vitamine zee op te zoeken. En dat is half februari nog niet zo gemakkelijk als je een weekje de tijd hebt. De enige bestemming op minder dan 5 uur vliegen waar je een beetje op aangenaam weer kunt rekenen, is de Canarische eilanden. Ach en die eilandengroep past dan weer mooi bij het motto: ‘Once a year, go someplace you’ve neer been before’.

We kozen voor het eiland Lanzarote. Het werd een mooi avontuur vol zee en strand, tussen de wolken door toch flink wat zon, een magisch vulkanisch landschap met stoere luchten, fabelachtige grotten en heel veel pret (en oké ook iets met kamelen ;-)).

 

Lots of daffodils & a little bit of spring

Vanochtend plukte ik een kleurig boeket bij elkaar bij mijn lievelingsbloemist en kon enkele potjes met lentebollen (gele narcissen, witte druifjes en roze hyacinten) niet weerstaan. Het voorjaar is veruit mijn favoriete seizoen en ik kan – alvast – wel een klein beetje lente gebruiken.

Dat voelde mijn bloemist – hij is niet voor niets mijn lievelings¬† – klaarblijkelijk voortreffelijk aan want hij bracht een tray met 10 bakjes bloeiende narcissen achter mij aan naar mijn auto en zette ze in de kofferbak. “Hier,¬† neem maar mee!”, luidde zijn begeleidende tekst. Och,¬† wat een heerlijk cadeautje. Ik kan van zoiets z√≥ ontzettend blij worden. Dikke dank je wel voor deze tray vol lente Piet!

En wat doe je dan met 10 potjes bloeiende T√™te √† T√™te narcissen? Ik knipte bij vijf van de potjes de bloemen net boven de bol af en vulde daarmee zo goed als alle vaasjes, vazen en flessen – en alles wat daar op lijkt –¬† die ik hier in huis kon vinden. Drie potjes deed ik bij elkaar in de Chinese schaal en er belandden twee potjes ieder in een eigen vaas. Kijk nou: ik kreeg de lente cadeau, wat fijn!

De afgeknipte bollen gaan binnenkort de tuin in en mogen ter zijner tijd het volgende voorjaar aankondigen. Lang leve de lente!

– Spring as a gift

Presidents don’t make history, people do

ZomermetSilvijn17

Dinsdagavond bekroop mij het gevoel dat de wereld gek aan het worden was. Van dinsdag op woensdag nacht sliep ik slecht en checkte het nieuws over de presidentsverkiezingen in Amerika meerdere malen op mijn telefoon. Woensdag tegen de ochtend bleek mijn voorgevoel helaas juist. Met een onbestendig gevoel in mijn onderbuik bracht ik samen met Remon onze Silvijn – van bijna 4 –¬† voor het eerst naar school. Hij mocht een ochtend meedraaien met zijn groep. Wat een gedenkwaardige dag. Ik haalde een dolgelukkige Silvijn om 12.00 uur weer op.¬† Wat leek ‘ie groot toen hij breed lachend en roepend de school uit kwam rennen:¬†“het was echt s√ļperleuk mama!”. Achterop de fiets vertelde hij me dat hij vand√°√°g al vier wilde zijn zodat hij vanaf nu elke dag naar school kan. Hoe fijn.

Ik verslond woensdag het nieuws over de uitslag van de presidentsverkiezingen en werd uiteindelijk het meest geraakt door onderstaande tekst.

“This is not a time to be sad. It is a time for speakers to speak louder, thinkers to think harder, singers to sing, painters to paint, writers to write. It’s a time to bring more light into this world and educate our children about love and acceptance. Presidents don’t make history. People do.”

ZomermetSilvijn18

Donderdag kwam de Onderwijsinspectie bij ons op school langs. !mpulse Kollum viel in de steekproef voor het Onderwijsverslag 2017 Р2018 wat en passant ook inhoudt dat er een kwaliteitsonderzoek plaatsvindt, een oordeel wordt geveld en een officieel rapport van bevindingen wordt opgemaakt. En dat terwijl het vorige kwaliteitsonderzoek, nog geen jaar geleden, Рmet goed gevolg overigens Рnog vers en voorin in ons geheugen zat.  Wát weer een spanning, wat een stress, wat een gedoe, wat een onrust en wat een extra werk en wat weer een belabberde nacht Рik dacht altijd dat dit dit soort dingen over gingen als je later groot bent. Niet dus.

En w√°t een opluchting toen tijdens de terugkoppeling bleek dat de inspecteur zeer onder de indruk was van de manier waarop wij het onderwijs inrichten en hoe wij met onze leerlingen en elkaar omgaan. We hoorden woorden als: “voorbeeldschool”, “onderwijspareltje” en “succesformule”. En teksten als “ik gun alle leerlingen deze school; wat jullie doen heeft effect.” en “Jullie hebben mij overtuigd, d√≠t is onderwijs zoals het zou moeten zijn. Hier wordt aangezet tot (kritisch na)denken.” kwamen ons ter ore.

Hoera! Hoe trots kun je als schoolleider zijn. En wat is ontzettend fijn om te mogen werken met kanjers van mensen die de wereld dag in dag uit een flink stuk mooier weten te maken.

– Presidents don’t make history. People do. Amen.

ZomermetSilvijn16

Movie making madness – Koffie & cake

img_2989

Het 48 Hour Film Project is een wedstrijd waarin teams van filmmakers de strijd  met elkaar aangaan om binnen 48 uur de beste korte film te maken. Elk team gaat de uitdaging aan om binnen 48 uur een script te schrijven, de film op te nemen en te monteren. Bovendien krijgen de deelnemers tijdens de kick off een genre, een personage, een tekst en een voorwerp mee als verplichte onderdelen.

Het 48 Hour Film Project is een Amerikaans initiatief uit 2001 dat is overgewaaid naar 130 deelnemende steden wereldwijd. Elke stad vertoont de gemaakte films op een aansluitend filmfestival, waar de films beoordeeld worden door een deskundige jury. De beste film van elke stad wordt vertoond tijdens de jaarlijkse 48 Hour Film Project finale in de VS. De winnende films worden vervolgens vertoond op het  filmfestival van Cannes.

15025200_235694690183119_8585127277834957208_o

14925262_812400488898363_1840144285513410322_n(Photocredits bovenstaande twee foto’s: Blue Turtle Productions.)

Een aantal weken geleden nam cameraman Рen (mijn) oud Piter Jelles !mpulse Kollum leerling РRamon Hartman contact met mij op met de vraag of ons huis als filmset mag fungeren voor zijn crew tijdens de Leeuwarder editie van het 48 Hour Film Project in het weekend van 4  en 5 november.  Hoe leuk. Natuurlijk mag dat!

Met een ondergoedmodel als karakter, een cactus als voorwerp en de tekst: “Kijk om je heen. Denk je dat we daar de mensen voor hebben?!” als verplichte onderdelen, is er van vrijdagavond 19.00 uur tot zaterdagochtend vroeg keihard gewerkt aan een script en scenario binnen het genre ‘familie’.

img_2940

Zaterdagochtend vroeg veroverde de 20-koppige ‘Blue Turtle‘ filmcrew ons huis en transformeerde deze binnen no time in een heuse filmset. Wat daarna volgde laat zich het best omschrijven als ‘movie making madness’. De serre werd gebruikt voor haar en make-up, de keuken als opslag voor lampen, camera’s en tassen vol andere filmattributen, runners liepen af en aan om de crew te bevoorraden (“we moeten nog een cactus”!), de cast bestudeerde hun tekst aan de achterkamer tafel, dialogen werden geoefend in de hal, er werd ge√ęxperimenteerd met licht, geluid en cameravoering, locaties werden set klaar gemaakt, continu√Įteit werd gecheckt en het klonk minstens 100 keer:¬† stilte op de set, scene zoveel, take huppeldepup, geluid draait, camera draait en actie!

img_2937

48hrvoordeur

img_2965

Na scene 63, take 2 stond het script naar tevredenheid op film. “And cut!” De crew vertrok gisteravond nog sneller dan ze gisterochtend waren gekomen en binnen no time werd de filmset weer getransformeerd in ons oude vertrouwde huis. De cactus bleef bij ons als levend bewijs en mooie herinnering.

img_2986

Van zaterdagavond tot zondagmiddag is gewerkt aan het toevoegen van geluid, muziek en effecten.  Het was nog even spannend maar de film is helemaal afgemonteerd en precies op tijd Рeven voor de klok van 19.30 uur Рbij de organisatie ingeleverd. Eind goed, al goed.

img_2972

img_2981

Wij gaan ‘Koffie en cake’ zaterdag in Theater de Harmonie tijdens het Noordelijk Film Festival in full screen op het witte doek bekijken. En ik denk¬† – ik heb ‘m stiekem al even mogen bekijken – dat het verstandig is om de awardceremonie ook nog maar even mee te pakken.

Dank je wel Ramon en The Blue Turtle crew. Dank jullie wel voor ‘Koffie & cake’ en een dag van movie making madness om nooit meer te vergeten.

Meer foto’s op de Facebook pagina van The Blue Turtle Productions.

Herfsttradities

img_1818Volgens goed gebruik gaan we de eerste¬† zaterdagmiddag van de herfstvakantie naar het bos. Omdat we fijne tradities hier graag in stand houden – zeker op zo’n prachtige herfstdag als deze -, draaiden we het zaterdagochtendriedeltje (samen uitgebreid ontbijten, op en neer naar de streekboer, supermarkt en favoriete bloemist) in een pittig tempo af om rond het middaguur onze voeten in rubberlaarzen te kunnen steken en richting het bos te koersen.

bos11

Als je in Leeuwarden en omstreken spreekt over ‘het bos’ dan heb je het over Park Vijversburg, het voormalige bos van Ypey in Tytsjerk. Een typisch negentiende-eeuws park met slingerpaadjes, bruggetjes, oranjerie en voli√®re op nog geen 10 minuten rijden van de stad. We hebben hier al heel wat voetstappen liggen. De afgelopen jaren heeft het park een metamorfose ondergaan en is getransformeerd in een bijdetijds cultuur- en natuurpark. Wij skipten zaterdag al deze drukbezochte nieuwigheid – die doen we binnenkort op een rustige woensdagochtend wel – en kozen voor een oldschool rondje bos onder de bezielende leiding van Silvijn. Mooi om te zien dat hij zich in deze omgeving zo thuis voelt. De boerderij waar Silvijn naar de¬† kinderopvang¬† gaat, staat tegenover het bos en er worden regelmatig uitstapjes naar de overkant gemaakt.

bos9

We ontliepen al snel de drukte, vonden “geheime paadjes” en verbaasden ons over de grote hoeveelheid kastanjes, beukennootjes en eikeltjes. We verzamelden er een grote plastic tas¬†(ook traditie) vol van.

bos12bos4

Wat een verrassing was het dat we in de verste uithoeken van het bos de rood met witte vliegenzwam (“dat zijn de echte h√® mama, ni√©t aankomen!”) in verschillende soorten en maten zagen staan. Silvijn onderwierp deze mooierds heel voorzichtig aan een nader onderzoek, ik oefende met het fototoestel in de manuele stand – op handen, buik en knie√ęn – op paddenstoelenfoto’s.

bos3bos2We struinden de volgende dag samen Pinterest af op ‘knutselen’ & ‘herfst’ en zagen de mooiste DIY-creaties voorbij komen. Silvijn viel als een blok voor afbeeldingen van strak gelakte kastanjes in knalkleuren.¬† Vandaag ging hij vastberaden met kwasten en verf aan de slag en schilderde 12 kastanjes. De eerste exemplaren keurig in een knalkleur, de laatste – als gevolg van overenthousiast roeren in het verfbordje – heel erg bruin.

img_1772Volgens mijn bescheiden mening hoeft deze activiteit niet te worden opgenomen in de categorie tradities. Silvijn denkt daar duidelijk anders over: “morgen verf ik alle andere hoor mama! En als ik klaar ben.. dan ga ik gewoon nieuwe zoeken in het¬† bos!”. Lang leve de herfsttradities!

A big hurray for autumn holidays

img_1549

Eén van de voordelen van werken in het onderwijs is toch wel die heerlijke vakantie zo ongeveer om de zeven weken. Een van de nadelen is dat de vakantie mij nooit goed uitkomt omdat het werk nog lang niet af is. Zo ook nu. En daarbij lijkt het nog zo kort geleden dat de zomervakantie ten einde kwam. Herfstvakantie, nu al(weer)?

Ja!

img_1540

Heerlijk een weekje aanrommelen, prutsen en frutselen. Niet gewekt worden door het geluid van de wekker om 06.00 uur, mooi samen op pad met Silvijn, lekker vaak naar oma Selly, ongegeneerd series kijken (we verslinden Orange is the new black) en onbeschroomd bijkletsen, bijshoppen en bijwijnen met allerlei lieve mensen. Hoe fijn!

img_1353

De herfstpret begon met het plukken van dikke herfstboeketten bij mijn favoriete bloemist. Een voor mij, een voor mams. Een dikke hoera voor deze herfstvakantie. Ik heb er zin in!

img_1556

– A big hurray for autumn holidays

Sandy toes & salty kisses

Schier1Aan het einde van de zomervakantie een lang weekend naar een Waddeneiland, het begint een fijne traditie te worden. Dit jaar was er flinke twijfel gezien de gezondheidstoestand van mijn moeder: wel of niet afreizen naar Schiermonnikoog? Wikken en wegen. Ik wilde in eerste instantie niet. Uiteindelijk besloot ik Рin goed overleg met en op advies van het zorgteam Рtoch wèl met mijn mannen mee te gaan. We gingen lekker uitwaaien, ik in de meest brede zin van het woord. Ondertussen hield ik mijn hart stevig vast.

SchierSiloppaal1Schiermonnikoog is in mijn beleving het meest pure, ruige en dynamische Waddeneiland. De natuur gaat er grotendeels haar eigen gang, heel het eiland is Nationaal Park. Op een heel klein oppervlak vind je een enorme verscheidenheid aan landschappen en de daarbij horende natuur. Gemotoriseerd verkeer kom je hier nauwelijks tegen.

Schier2Het  Noordzeestrand is oneindig groots en blijft mij imponeren. Het strand meet op haar breedst maar liefst één kilometer, hiermee is het één van Europa ’s breedste. Wat een zee van rust en ruimte. Silvijn maakte er bovenstaande foto van Remon en mij, wat een lucky shot!

Schier4 De wind die langs je lijf wappert, je haren die om je hoofd klapperen, een zilte smaak in je mond, zoute spetters op je armen, het zonnetje dat brandt op je huid, zand tussen je tenen en de zeelucht in je neus. Ik hou van het ‘Waddeneilandgevoel’.

Schier14In het westen van het eiland ligt een prachtig netwerk van  wandel- en fietspaden waarvan we er niet een oversloegen. Al fietsend beleefden we de acht verschillende landschappen.

Schier7Op de poster die we kregen van de vogelbescherming kruisten we ’s ochtends tijdens het ontbijt steeds meer gespotte vogels aan, zoals de bergeend, de bonte strandloper, de rosse grutto en de aalscholver. Vanuit de vogelkijkhut in de Westerplas zagen we zelfs een witte lepelaar voorbij vliegen.

Schier11Verder naar het oosten ontbreken paden en bestaat het eiland uit ongetemde natuur. De Balgexpres bracht ons vanuit het dorp via het Noordzeestrand naar de Balg. Op die uiterste oostpunt van het eiland zagen we zeehonden, zochten we zeediertjes en schelpen en genoten van het weidse landschap, het onvoorspelbare zand en de ruige Noordzee.

Schier12In het zachte avondzonnetje vingen we krabben, zeeduizendpoten en garnalen in de geulen van een nagenoeg verlaten strand.

Schier15

Schier5Bij het bezoekerscentrum kun je de leukste excursies boeken. Wij kozen voor ‘bosgeheimen voor kleuters’. Samen met een heuse gids trokken we diep het bos in op zoek naar ‘Schiertjes’. Wat een beleving! Silvijn genoot, wij genoten vooral van Silvijn.

Schier19

Schier16

Vrijdagmiddag stapten we in Lauwersoog met de fiets en al op de boot naar Schiermonnikoog, maandagmiddag keerden we weer terug naar huis. Vier dagen lang uitwaaien, voor mijn gevoel slechts twee dagen afwezig; een ‘dit vergeten we nooit meer’ om bij te schrijven in mijn mooiste handschrift.

En met het zand nog tussen de tenen snel naar mams voor een h√©le dikke zilte t√ļt.

Sandy toes & salty kisses.

Pluckluck

Silvijn met bloemen5Al dit zondagse plukgeluk – als ik later groot ben, wil ik bloemenplukker worden – zette ik diezelfde avond in glazen weckpotjes en flessen. Alle echte vazen waren immers al gevuld met het plukgeluk van vrijdag en ook de omgeving was in deze categorie al rijkelijk bedeeld.

Plukgeluk15Wat kan ik daar toch van genieten: frutselen en frullen met bloemen en vaasjes en dan de lekker hele wereld om mij heen vergeten. Een hoge notering in mijn lievelingstop-10 en mede mogelijk gemaakt door flink wat weken zomervakantie. Uit de arm vol sorteerde ik de bloemen op kleur, vorm en lengte en zette combinaties bij elkaar in de flesjes en potjes.

Plukgeluk17De flesjes kwam ik ooit bij IKEA tegen. De weckpotten kocht ik onlangs – want het maken van jam van bramen uit eigen tuin staat hoog op de zomervakantie-to-do-list (note to self: opschieten) – in de sale bij Xenos. De mini weckpotten, vier in een verpakking voor een habbekrats, kon ik niet bij Action in het schap laten staan.

Plukgeluk18

Pluckluck.Punt.

Stop and smell the lathyrus

 

Silvijn met bloemen2

Afgelopen vrijdag brachten Silvijn en ik een bezoekje aan De Dorpst√ļn, ik schreef daar hier al eerder over. Zondag fietsen we er aan het eind van de middag – we zagen de zon! – gedrie√ęn nog een keer naartoe.

Bloemen 7

We sopten door de glibberige klei, plukten de meest geweldige bloemen, kochten kromme komkommers, sappige pruimen en grote bruine eieren. Alles heerlijk eerlijk biologisch. Ondertussen genoot ik ook van Silvijn en maakte wat foto’s. Thuis priegelde ik al het plukgeluk zorgvuldig in de vaas.

Lathyrus

Wezenlijk om mijn gedachten en gevoel een heel klein beetje af leiden. Met mijn hoofd en mijn hart ben ik voortdurend bij mijn allerliefste mama. Haar gezondheidstoestand is op dit moment zeer zorgelijk. De laatste fase van de ziekte van Alzheimer heeft haar uiteindelijk dan toch te pakken gekregen. Dat betekent dat de laatste en definitieve fase van afscheid nemen is aangebroken. Dit maakt mij immens verdrietig. Ik wil graag zo veel en zo vaak mogelijk zo dicht mogelijk bij haar zijn en koesteren. Ondertussen geniet ik zo intens mogelijk van haar warmte, nabijheid en alle momenten van contact, hoe klein en teer soms ook.

Bloemen 6

De geur van lathyrus brengt me in gedachten terug naar de achtertuin van mijn ouderlijk huis waar de lathyrus in augustus rijkelijk tegen de schuur opkroop. Mijn moeder plukte de lathyrus, liet ze mij ruiken – “h√©√©rlijk” – en priegelde het plukgeluk zorgvuldig in de vaas.

Stop and smell the lathyrus.

Dahlia’s, my favourites

Dahlias 8Dahlia’s zijn denk ik mijn lievelingsbloemen (of zijn het toch ranonkels? Roze lelies? Hyacinten? Lathyrus?). Ik vind de verschillende vormen en de kleuren van de Dahlia schitterend. Tot vorig jaar kocht ik mijn favorieten bij kwekerij Mari√ęnburg, de authentieke stadskwekerij hier om de hoek. De prachtigste exemplaren werden door de eigenaresse regelrecht en eigenhandig van het land geplukt.

Dahlias 2Wat was het altijd een pretje om naar de kwekerij te gaan. Ik kwam er altijd zó (kinderlijk) blij vandaan met twee dikke bossen voor 5 euro in mijn fietstas of onderin de wagen van Silvijn. En dan zo snel mogelijk naar huis, het papier van de bloemen scheuren, de buit van dichtbij bekijken Рwelke heb ik deze keer? -,  sorteren, stelen en bladeren knippen, in vazen zetten, een mooi plekje zoeken en dan stilletjes van een afstandje kijken en zien dat het klopt. Het zijn inderdaad de kleine dingen.

Helaas heeft deze kwekerij in juni de deuren gesloten.¬† Wat jammer, wat eeuwig zonde. Zolang ik me kan herinneren kochten we¬† – ook mijn ouders –¬† hier onze bloemen.

Dahlias 6Deze Dahlia’s haalde ik gisteren ietwat weemoedig op de vrijdagmarkt. Lang niet zo’n happening als een bezoekje aan de stadskwekerij, toch zijn de bloemen er niet minder mooi om. Ook niet van een afstandje. Wat fijn, weer Dahlia’s in huis. Ik word er blij van.

Dahlias 16

Dahlias, my favourites.

Greece – all time classic

Greece 1

Mijn allereerste vliegvakantie ging naar Griekenland. 31 jaar geleden vloog ik samen met mijn vader en moeder naar Kos. Wat een belevenis, wat een fantastische vakantie, wat een ontzettend fijne en dierbare herinneringen. Mijn allereerste buitenlandse vakantie zonder mijn ouders en met mijn beste vriendinnetje ging,  4 jaar later per bus en boot,  naar Corfu. Wat een avontuur, wat een ervaring, wat een heerlijke mallemolen. De bestemming van mijn allereerste zomervakantie samen met Remon, 10 jaar geleden, was Kalymnos. Wat spannend, wat meeslepend, wat verrukkelijk betoverend.

Greece 17

Dit jaar was het kiezen van een vakantiebestemming, gezien de misère om ons heen, zowel ver weg als dichtbij, niet zo gemakkelijk. In een split second boekten we een korte vakantie naar Kefalonia.Greece 16

We genoten van zon, zee, strand en zwembad, een prachtige omgeving, de fijne Griekse keuken, een stapel boeken, even niets hoeven en vooral van elkaar.

Greece – all time classic.

Greece 9

Top 9 storing – guest on LiveLoudGirl’s blog

IMG_6510

Hoe leuk, na mijn eerste bijdrage aan het blog van  LiveLoudGirl, kreeg ik de vraag om een opvolger te maken als guest on the blog. Iets met een top-zoveel moest het gaan worden. Ik koos voor een item over opbergers.

LiveLoudGirl asked me to share my favorite storage bags and boxes as guest on her blog.

IMG_6545Top storing – according to Bea Kroeze

Sometimes it is good to know that others have a same addiction.
Do you remember Bea Kroeze from being our Guest on the Blog with her fantastic colorful photo’s? We were happy to find out that she is also a storage bag enthusiast and therefore we asked her to shares her favorites with us.

Bea’s house is full of creative storage solutions for herself and for her three year old son Silvijn. Her top choice is are the Wesco boxes. These remakes of the vintage Dutch Grandys that were used to store the bread. They are available in different sizes and colors and can obviously store much more then carbohydrates alone. In the playroom the Wesco boxes are used for pencils, stamps, clay and play sand. Tidying up is made easy by simply sliding everything in and closing the lid. Other arts and crafts items are put away neatly in the Vitra toolbox.

IMG_6487

The storage bags by Ferm Living and House Doctor are organised by theme. The grid basket is for Lego, the triangles bag is for cars. These bags can easily be carried (or dragged) to another room by the large handles.

IMG_6554Silvijn’s reading books are stored in a Ferm Living wire basket. This way he can easily go through his books and place them back after reading. Coloring books and magazines in this house are stored in the Gispen magazine rack. This is such a Dutch design classic.

Soft toys are stored in the paper bags from Mon Petit Zoreol. The Panda bag is the old time favorite for doing so. On one of her last holidays to Bali, Bea found these beautiful hand painted offer baskets which are now used for Silvijn’s plastic animals.

IMG_6539

Storage in this house is quite a colorful affair. We love the gig variety of shapes, shades and structures. Are you starting to feel the urge to get organised as well? Check out the links below to shop this look.

1. Wire basket from Ferm Living | 2. Grid storage bag by Ferm Living | 3. Yellow Grandy by Wesco | 4. Stripy storage basket by House Dokter | 5. Triangle storage basket by House Doktor | 6. Bamboo offer basket by Bali Winkeltje | 7. Magazine rack by Gispen | 8. Paper Panda bag by Mon Petit Zoreol | 9. Toolbox by Vitra

Photography & styling Bea Kroeze

Storage by Bea Kroeze.001    IMG_6527

Silvijn’s room – guest on LiveLoudGirl

IMG_2396

Op 13 januari 2016 popt er een bericht van LiveLoudGirl in het postbakje op wanneer ik Рtussen de bedrijven Рdoor mijn Instagram check. LiveLoudGirl? Dat is één van mijn lievelings Instagramaccounts. Met verbazing lees ik het bericht van Linda. Ze is dol op mijn styling en dol op de kamer van Silvijn en zou me graag een keer featuren als guestroom op haar blog, lees ik. En of ik dat zie zitten? Linda, je laat me blozen! JA, dat zie ik zitten!

(So) I proudly present myself – ok√© Silvijn’s room – as a guest #gotb on the blog by¬†LiveLoudGirl.

IMG_2427

We always love peeking into someones home. Especially when it’s an exclusive one like this.

Eight years ago, Bea Kroeze moved into a this house which was built in 1911. The interior was totally rebuilt using white for the floors and walls to make it light and clean. Color was later brought in with the furniture, accessories and toys.
Bea gets her inspiration from traveling, interior magazines, blogs, Pinterest and Instagram, where we ‚Äėmet‚Äô her. And this beautiful double room of her son, with French doors to a balcony, so¬†playful and light, it‚Äôs too good not to share.IMG_2485

Like anyone with a passion for interior styling, Bea is always changing things around, having little ‚Äėprojects‚Äô in the house that are never truly done.
Last year, one of the projects was converting her old office space into a bed and playroom for her now 3 year old son Silvijn.

IMG_2544

He was lucky to inherit the massive map of the world that the family uses to pin the locations that they have seen. This boy will definately become a world traveller, no doubt about it.
To create an edgy feel in the room, Bea used a wall paper on the opposite side, making is look like a semi-exposed industrial brick wall.

The furniture in this room is a mix of design and vintage. Silvijn’s cot was used for Bea as a baby and the matching dresser is a carefully selected second hand one. Bea is a fan of Stringfurniture, hence the bookcase in his room.

Silvijn’s passion for colorful toys makes this room complete. Seeing this space makes us want to join in and play all day!

Photography & Styling Bea Kroeze

IMG_2510

Shop the look:
Rug | Artifort Orange Slice Junior chair | Storage box | Bed linnen | Storage bag | Kitchen | Bike | Storage baskets | Arrow lamp | Pendant lamp | Mushroom lamp | Deer | Storage box | String furniture bookcase | World map wall paper | Vintage white chair | Square Boxes | Animal masks | Wall decoration | Large toy cars

IMG_2379

 

Hus & Hem

Veckans hem: Färgstarka designfynd och krispigt vitt

Ons huis in het Zweedse interieur magazine Hus och Hem, 5de editie 2016.

Our home featured in the 5ht edition 2016 of the Swedish interior magazine Hus och Hem. Photocredits: Camilla Isaksson.

Veckans hem: Färgstarka designfynd och krispigt vitt

Under alla lager av färg, tapeter och gamla plastmattor dolde sig en pärla från 1911. Nu bildar det luftiga radhuset en krispigt vit fond för Beas färgstarka designfynd.
Av Camilla Isaksson (text och foto)

Redan som liten förälskade sig Bea Kroeze i det vackra radhuset från 1911, som låg nära hennes barndomshem i Leeuwarden i Nederländerna. För sju år sedan blev huset till salu och Bea och hennes man Remon bestämde sig för att slå till. Till skillnad från många av grannhusen, som genomgått stora renoveringar, fanns den ursprungliga interiören kvar.

‚Äď Till v√•r stora gl√§dje var allt gammalt bevarat. Den gener√∂sa takh√∂jden, rummen i fil, den glasade verandan, de svarvade tr√§r√§ckena, granitgolvet i hallen, de vackra d√∂rrarna, de blyinfattade f√∂nstren, ja, till och med ytterd√∂rren √§r original, ber√§ttar Bea.

Samtidigt var huset m√∂rkt och ruggigt och i stort behov av att rustas upp. F√∂r att h√•lla kostnaderna nere gjorde Bea och Remon¬†allt sj√§lva ‚Äď f√∂rutom att putsa v√§ggarna och bygga nytt badrum. Renoveringen var ett j√§ttejobb, inte minst att m√•la¬†alla snickerier och 180 kvadratmeter golv vita.

Tillsammans med de stora fönstren gör de vita golven, taken och väggarna att hemmet numera är ljust och luftigt. Den färgglada inredningen lyser upp det krispigt vita.

‚Äď V√•rt hem √§r f√§rgglatt och fr√§scht. Jag har alltid √§lskat f√§rger och haft mycket f√§rg i mina tidigare boenden. H√§r blandas second hand och loppisfynd med nya saker. Och fr√§scha blommor efter s√§song √§r ett m√•ste, jag k√∂per blommor varje vecka √•ret om.

 

Den lila ytterdörren till Beas och Remons radhus överraskar och ger ett glatt och välkomnande intryck.

I den långsmala hallen med sin röda trappa har Bea samlat tavlor till en minnesvägg. I slutet av korridoren ligger det lilla köket.

Matrummet ligger centralt mellan vardagsrummet och den inglasade verandan. De röda stolarna från Gispen köpte Bea för 15 år sedan, för ett gage hon fått för att skriva en bok. Det stora vita skåpet är tillverkat av samma möbelsnickare som gjort matbordet.

Matrummet ligger i fil med vardagsrummet. Gungstolen fr√•n Eames st√•r strategiskt placerad vid kaminen d√§r det st√•r en vas av m√§rket Pols Potten. Spegel “Ung Drill” fr√•n Ikea.

Vardagsrummet badar i ljuset som fl√∂dar in genom de h√∂ga, gardinl√∂sa f√∂nstren. Den lila f√•t√∂ljen “Big Tulip Chair” √§r ett second hand-fynd som Bea kl√§tt om. Den svarta skinnsoffan √§r ett fynd fr√•n Ebay. Soffbord fr√•n Zuiver och Hay (med handtag), och svartvit kudde fr√•n Ikea

Den inglasade verandan ligger i direkt anslutning till g√•rden. P√• somrarna st√•r d√∂rrarna ofta √∂ppna och d√• fungerar g√•rden som ett extrarum. Taklampa fr√•n Studio Snowpuppe. “Klippan”-soffan fr√•n Ikea har h√§ngt med Bea sedan hon var student.

De rostfria modulerna av märket Solitaire ger köket en industriell känsla. Köket är bara 10 kvm stort men takhöjden gör att det ändå känns luftigt. Kylskåpet och diskmaskinen från Smeg mjukar upp och sätter färg.

Den knallröda kaffemaskinen från Francis Francis pryder sin plats i köket. Väggalmanacka från Ferm Living.

Ovanf√∂r s√§ngen i sovrummet h√§nger en stor tavla ihopsatt av m√•nga sm√• bilder. Tavlan kommer fr√•n holl√§ndska Ixxi Design som skapar personliga v√§ggdekorationer. √Ėverkastet √§r ett reseminne fr√•n Mexiko.

Bea och Remon tvekade länge innan de bestämde sig för det färgglada kaklet i badrummet. De har inte ångrat beslutet, Bea berättar att hon blir glad varje gång hon går in i badrummet. Badkar från Villeroy & Boch.

Tågbanan i Silvijns rum är en av favoritleksakerna. Det stora gula skåpet och den vita byrån är ommålade second hand-fynd. Sängen hade Bea när hon var liten. Svartvit korg från Ferm Living och papperskorg från Wesco

Det ljusa arbetsrummet har utgång till en rymlig balkong. Ovanför skrivbordet sitter en stor världskarta där Bea och Remon markerar länder de besökt.

Läs mer i Hus & Hem nr 5, i butik nu.

Artifort

Artifort

 Bea’s fan story