Ein Herz für starke Töne

Ik was het al bijna kwijt dat de foto’s die Camilla in maart 2015 van ons huis maakte aan het begin van deze zomer ook – in navolging op een reportage in Hus & Hem en Living & More – gepubliceerd werden in het Duitse magazine Laura Wohnen Kreativ. Onlangs plopte die gedachte weer op. Ik ging driftig op zoek en bemachtigde het blad eerst digitaal via de App van het magazine en haalde (na druk heen en weer mailen met de uitgever en het aftikken van van een 7 euro 50  voor het tijdschrift en de verzendkosten, zo gaat dat klaarblijkelijk) zonet de papieren versie, voor op het pronkrek, uit onze brievenbus. Grappig om te zien hoe drie verschillende bladen met zo goed als dezelfde plaatjes totaal verschillende reportages maakten.

NB. Wel erg fijn dat je op deze manier eeuwig 42 blijft. En zie je wat er hocus, pocus met onze voorkamer is gebeurd?

Luna Magazine – Der mix macht’s

Tijdens onze vakantie in Panama werd ik via Instagram benaderd door het Duitse Luna Magazine. In het eerstvolgende nummer van dit family & lifestyle magazine was een interieur special gepland waarin verschillende stijlen kinderkamers zijn opgenomen. Graag wilden het magazine in deze uitgave ook een item over de kamer van Silvijn plaatsen.

Stiekem blijf ik het  leuk vinden wanneer er dit soort verzoeken binnenkomen en als dientengevolge (mijn) foto’s van ons huis in een magazine gepubliceerd worden. Dus op een regenachtige avond middenin de jungle van Panama (iets met een hele strakke deadline), tikte ik een stukje tekst over het verhaal achter Silvijn z’n kamer en gaf Luna Magazine permissie om enkele foto’s van mijn blog te gebruiken.

En vandaag werd Luna Magazine nummer 64 gelanceerd met daarin een artikeltje over de kamers van Silvijn onder de titel ‘Der mix macht’s’.

NB. Nee, we zijn heus niet verhuisd naar Groningen. Het gaat hier hoogst waarschijnlijk om een zeer vrije interpretatie/vertaling van de door mij in het Engels aangeleverde tekst. 😉

Het huis met de paarse deur – De Telegraaf

Begin maart werd ik door Berber Govaars benaderd. Of ik zin had in een binnenkijker in De Telegraaf: ik twijfelde. Na intern overleg – want het is best wel een  gedoe met poetsen, opruimen, spullen schuiven, rommel en andere niet foto waardige items in de kelderkast proppen en dan is de kans groot dat je zelf ook nog op de foto moet (help!) – besloten we “ja” te zeggen. Wat de doorslag gaf, was dat het alleen om foto’s van de woonkamer en de buitendeur ging. Dat scheelt twee en een halve verdieping gedoe en ach van zo’n uitgebreide poets- en opruimronde hebben we ook langere tijd plezier, nietwaar. Daarbij komt dat het bijzonder is en blijft om je eigen huis in een magazine te mogen bekijken. Bijkomend cadeautje vind ik de foto’s die door een professionele fotograaf worden gemaakt.

Na een erg leuk interview en idem dito fotoshoot hieronder het resultaat. Dikke dank je wel Berber Govaars (tekst), Rene Bouman (foto’s) en De Telegraaf! 

Niets leuker dan gluren bij de buren! Wat hebben zij wat u niet heeft en wat heeft u wat zij niet hebben? Onze styliste Berber Govaars kijkt deze week binnen bij Bea Kroeze en Remon Smallenbroek uit Leeuwarden.

Het huis met de paarse deur

Als u niet uit de buurt komt, weet u het mogelijk niet, maar in Leeuwardens Oranjewijk is het huis waar we deze week binnenkijken, wereldberoemd. Het huis met de paarse deur. Hoe dichter je in de buurt komt, hoe meer mensen je er feilloos de weg naar kunnen wijzen. “Hartstikke handig,” zegt bewoonster Bea Kroeze, “als onze zoons Sem en Silvijn hier voor het eerst afspreken weten mensen meteen waar ze moeten zijn.”

De paarse deur is ook een fijne indicator van wat er achter die voordeur voor interieur schuilgaat. Want, wie zo’n entree maakt woont binnen ook met lef! Hoewel Bea dat zelf niet snel zo zou noemen. Daar is ze te bescheiden voor. “Ik zet gewoon neer wat ik mooi vind. Ik hou niet echt rekening met stijl of een speciaal kleurenpalet.” Lachend: “Ik doe eigenlijk maar wat.”

Tsja, mensen die begenadigd piano spelen zeggen dat ook vaak. Toch zit in dat antwoord wel het recept van Bea’s stijlvolle interieur verwerkt: Een witte basis waarbij je kleurige meubels en accessoires kiest. “En dan niet bang zijn dat het niet bij elkaar past,” vult Bea aan. ”Want wie bepaalt of iets past? Jij toch alleen?”

Als kind was Bea al bevangen door een voorliefde voor inrichten. Waar andere kinderen een paard of een auto tekenden zat de Leeuwardse al plattegrondjes van huizen te krabbelen. En nog mooier: Ook van dit huis! Want als kind fietste ze altijd al langs het statige herenhuis waar ze vandaag in woont. “Ik weet nog zo goed dat ik dan dacht: Later wil ik zo’n huis wonen! Ik vond het een Pippi Langkous huis.”

Dus toen Bea en Remon negen jaar geleden al een tijd op zoek waren naar een nieuwe woning en Bea in Funda weer eens op de ‘nieuw aanbod-knop’ klikte, schrok ze zich lam toen juist dat Pippi Langkous huis daar ineens tussen stond. Dolgelukkig waren ze beiden toen ook nog bleek dat het huis bouwkundig in prima staat was en ook nog eens propvol alle oude details. Bea: “De vestibule, de ornamenten, de paneeldeuren, de serre en de en-suitedeuren, zelfs de ramen met glas in lood; Alles was nog intact en origineel.”

Na een leven lang dromen over dit statige pand wist Bea snel wat ze er mee aan moest. Toch heeft ze, van al die voorliefde voor wonen nooit haar werk gemaakt. “Maar wel mijn grootste hobby!” Zegt Bea, die daarom haar creativiteit in inrichten en fotograferen helemaal botviert op haar blog ‘Bea pop of color.nl’. En zo wordt het huis met de paarse deur almaar beroemder. Ook buiten de Oranjewijk.

Analyse van Berber

De vrolijk geschilderde voordeur van Bea mag in Nederland dan best bijzonder gevonden worden, in Engelstalige landen en dan met name in Ierland kijken ze er helemaal niet van op. De geschilderde voordeuren van Dublin zijn zelfs wereld beroemd. In de achttiende eeuw floreerde de economie van de stad en werden er straten vol grote stadswoningen gebouwd. De architectuur werd streng bewaakt en de bewoners mochten niets aan de gevel veranderen. Om zich toch een beetje te onderscheiden van de buren werd het een gewoonte om de voordeur te personaliseren met een kleurtje. Overigens is er over de hele wereld bijgeloof verbonden aan gekleurde voordeuren en zou de gekozen kleur ook veel zeggen over de bewoners. Mensen met een paarse deur schijnen gemakkelijk risico’s te nemen, groot te dromen en vrije denkers te zijn. Die kunnen Bea en Remon in hun zak steken!

Huis in feiten

Bewoners: Bea Kroeze, Remon Smallenbroek, Sem (14) en Silvijn (4)

Oppervlakte: 180 m2

Bouwjaar: 1911

Kamers: 7

Beste Woonkoop: De Ikea, Klippan bank in de serre, die heb ik al sinds mijn studententijd.

Dit is waardevol: Bea: “De paarse Artifort Tulip stoel stond al lang op ons verlanglijstje. Ineens vond ik er twee op Marktplaats voor een habbekrats in faal oranje. Die tweede heb ik verkocht en van dat geld kon ik deze opnieuw laten bekleden in de paarse Artifort stof!”

WONEN & CO

Eind januari, ik schreef er hier over, kwamen een fotograaf en journalist van de NDC Mediagroep een fotoreportage maken en een interview afnemen voor de wekelijkse woonbijlage van de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden: ‘WONEN & CO’. Grappig hoe de dingen soms ontstaan. Via Instagram heb ik sinds afgelopen zomer contact met @Suusinne. Het was Suzanne, zij pronkte zelf meerdere malen in de bijlage, die de redactie van WONEN & CO tipte, waarop ze contact met mij opnamen.

Alhoewel ik ook nu ver voor de publicatie de foto’s al had gezien, het verhaal al had gelezen en een tikkeltje had proberen te sturen (absoluut géén foto van mij op de cover van de bijlage), blijf ik het reuze spannend vinden hoe het geheel er uiteindelijk uit komt te zien. En ook een regionale publicatie, allerlei mensen in je naaste omgeving zien en lezen het artikel, help!, vind ik stiekem verduiveld eng.

Tijdens onze, zo goed als internetloze (hoe fijn trouwens), vakantie in Egypte kreeg ik zaterdag de 22ste april het bericht dat de binnenkijker was gepubliceerd. Vandaag, een week later, zag ik de bijlage dan eindelijk met eigen ogen. En ach wat is het toch een leuk artikel geworden. En wat een pracht plaat van Silvijn op de cover (let vooral niet op het loeischerpe, regelrecht uit de verpakking, oranje aardappelschilmes dat Silvijn in zijn hand heeft, want dan krijg je een enigszins een indruk wat zo’n reportage met mijn mentale toestand doet). Desalniettemin: een foto voor in een mooie lijst, de ‘WONEN & CO-bijlage’ voor op het pronkrek.

Dank je wel Suzanne Keizer voor het tippen, Margriet de Jager voor de mooie foto’s en Renske de Haan voor het fraaie artikel.

Ik plaatste de reportage hier in fotoformaat. Het artikel en de foto’s zijn – beter – te lezen en te bekijken via de site van WONEN & CO.